2 List Pawła do Koryntian jest w dużym stopniu kontynuacją głównej tematyki 1 Listu, ale jak zwykle przewijają się przez niego tematy bardziej ogólne.
W pierwszym Liście Paweł z jednej strony gani i ostrzega, a z drugiej błaga, aby się upamiętali i udowadnia, że nie mają racji odrzucając Pawła jako apostoła, a przede wszystkim nie postępując zgodnie z nauką, którą on głosił.

(1) Starajcie się posiąść miłość, troszczcie się o dary duchowe, szczególnie zaś o dar proroctwa!

Dojrzałość chrześcijanina polega na wydawaniu owoców ale i na odpowiednim posługiwaniu się darami Ducha. Każdy dar czemuś służy, gdyby dany dar nie był potrzebny, to Duch Święty by go nie dawał. Trzeba jednak wiedzieć, w jakim celu został on dany.

(1) Nie chciałbym, bracia, byście nie wiedzieli o darach duchowych. (2) Wiecie, że gdyście byli poganami, ciągnęło was nieodparcie ku niemym bożkom. (3) Otóż zapewniam was, że nikt, pozostając pod natchnieniem Ducha Bożego, nie może mówić: Niech Jezus będzie przeklęty! Nikt też nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: Panem jest Jezus.

(1) Bądźcie naśladowcami moimi, tak jak ja jestem naśladowcą Chrystusa. (2) Pochwalam was, bracia, za to, że we wszystkim pomni na mnie jesteście i że tak, jak wam przekazałem, zachowujecie tradycję. (3) Chciałbym, żebyście wiedzieli, że głową każdego mężczyzny jest Chrystus, mężczyzna zaś jest głową kobiety, a głową Chrystusa - Bóg. (4) Każdy mężczyzna, modląc się lub prorokując z nakrytą głową, hańbi swoją głowę. (5) Każda zaś kobieta, modląc się lub prorokując z odkrytą głową, hańbi swoją głowę; wygląda bowiem tak, jakby była ogolona.